I znów nam nie wyszło

Miało być tak pięknie, a było tak, jak zawsze

No i wracamy do domu - nasi piłkarze, nasi kibice, większość dziennikarzy; ja także. Euro 2008 skończyło się dla nas po fazie grupowej, bo tak naprawdę... właśnie wtedy miało się skończyć.

Wiem, wiem - nadzieję były duże, zresztą jak zawsze. Udane eliminacje, w których okazaliśmy się lepsi od Portugalii i Serbii pozwalały z optymizmem oczekiwać meczów mistrzowskich. Ale jak się okazało, jeszcze nie teraz.

Czy graliśmy lepiej, niz na niemieckim mundialu? Moim zdaniem tak, choć w tym przypadku lepiej nie znaczy wcale dobrze. Jak sobie przypomnę katastrofalne spotkania z Ekwadorem czy Kostaryką, to różnicę widać, może niewielką, ale jednak. Ale i tak, mimo tej malutkiej poprawy, wciąż jesteśmy w tyle.

Można obrazowo porównać, że na mundialu byliśmy jak mały fiat goniący mercedesa czy inne volvo. Teraz już małym fiatem nie byliśmy, przesiedliśmy się do fiata dużego. A takim autem też trudno dogonić inne, zachodnie marki. Nawet, jeśli on jest podrasowany przez takiego fachowca (tak, tak - fachowca, polska szkoło trenerska!), jakim jest Leo Beenhakker. W jednym meczu już prawie odjechaliśmy naszym fiatem, ale w ostatnim momencie złapaliśmy "gumę" i Austriacy nas dogonili. W pozostałych spotkaniach samochody rywali jeszcze były szybsze, choć już nie tak bardzo, jak na mundialu.

Do kolejnych eliminacji, tym razem do mistrzostw świata, pozostało kilka miesięcy. Wierzę, ze zakończą się one dla nas sukcesem, czyli awansem do finałów, które w 2010 roku odbędą się w RPA. Ale już teraz musimy powoli zacząć myśleć o zmianie samochodu, żeby znów rywale nie odjechali nam za bardzo - tym razem na afrykańskich bezdrożach.

I jeszcze osobista refleksja. Po raz pierwszy uczestniczyłem w tak dużej sportowej imprezie. Mam nadzieję, że nie po raz ostatni. I mmo że sportowo polski udział w Euro 2008 zakończył się klapą, to dziękuję naszym piłkarzom za te 270 minut emocji, które zapewne będę wspominał bardzo długo.

I, jak wszyscy kibice biało-czerwonych, będę liczył, że w końcu doczekamy się lepszych dni i słońce też do nas kiedyś się uśmiechnie. Abyśmy tylko nie czekali zbyt długo.

Radosław Kowalski
Klagenfurt, Austria