„Modlę się o to, aby nie doszło do ekscesów”

Kreuzberg. Polecą iskry?

Berlin (RPO). Mieszkańcy berlińskiej dzielnicy Kreuzberg obawiają się rozruchów w związku ze środowym półfinałem Niemcy-Turcja. Niektórzy jeszcze przed rozpoczęciem gorącego pojedynku wolą dmuchać na zimne i podejmują się różnych prób mających zapobiec wybuchowi zamieszek.

Murat solidnie się napracował. Przed jego sklepem z artykułami sportowymi mieszczącym się przy Kottbusser Tor w Berlinie, nazywaną popularnie Kotti, łopocze na wietrze osiemnaście flag. Zostały one umocowane na linie, od jednego drzewa do drugiego. Najpierw turecka, potem niemiecka, potem znów turecka...Pokojowo powiewają obok siebie. „I tak powinno być”, mówi właściciel sklepu.

Przechodnie zatrzymują się, podziwiając to dzieło sztuki. „Przychodzą turyści i fotografują. Były też ekipy telewizyjne. Oni chcą wszystko wiedzieć”, opowiada Murat. Jego wystawa na Kotti na kilka dni przed środowym meczem Niemcy – Turcja stała się prawdziwą atrakcją turystyczną oraz symbolem pokojowego świętowania fanów.

„Modlę się o to, aby nie doszło do ekscesów”, mówi Youssef, arabski sąsiad Murata, który pomaga mu w prowadzeniu sklepu. Obaj rozmawiają o dręczących teraz wiele osób obawach. „Do tej pory było spokojnie, ponieważ i Niemcy i Turcy mieli nadzieję”, mówi Murat, który właśnie robi interes swojego życia. Tureckie koszulki sprzedają się jak świeże bułeczki, „mimo że kosztują 70 euro”- relacjonuje Murat. Także niemieckie szybko się rozchodzą. Tylko niebieskie koszulki Włochów już od dawna nie cieszą się powodzeniem.

Pora obiadowa przy Curry 36. Przed budką na ulicy Mehringdamm, przy której już prawie każdy berliński turysta zaspokoił swój nocny głód, tłoczą się klienci. Denny obraca kiełbaskę. „Założyłem się”, mówi rodowity Berlińczyk.- „Z Mustafą, Yusufem, Özanem i kuzynem.” Czterdziestoczterolatek wierzy w zwycięstwo. „Niemcy wygrają 4:0. Schweini, Podolski dwa razy i Lahm. Lahm strzeli swoją pierwszą bramkę na euro.”

Rochan z apetytem nadziewa frytki na widelec „Nie pojadę na Kudamm. Po co się narażać na stres?”, mówi dwudziestojednolatek. Już nie raz świętowano po zwycięstwie Turków, ale tym razem atmosfera jest zbyt napięta. Nie jest za spokojnie. Kilka ulic dalej krótko po meczu parę osób porozcinało opony samochodowe.

„Do 23 nic kompletnie się tu nie dzieje”, mówi Denny wydając przez okienko nową porcję frytek. „Najpierw siedzą przed telewizorem albo są na mieście i oglądają mecz na telebimie. Potem przychodzą do nas”, mówi szef budki z frytkami. Na wywietrzniku wisi niemiecka flaga. Ale nawet jeśli Niemcy odniosą porażkę z Turkami, nie będzie go to długo gnębić. „Od lat siedemdziesiątych jestem fanem Hertha BCS. Do tego można się przyzwyczaić.”

Mustafa, z którym założył się Denny, jest trzy budynki dalej, w sklepie z wyrobami tytoniowymi. „Turcy wygrają 2:1”, mówi z przekonaniem i się denerwuje: „A my mamy wciąż drugoligową reprezentację!” Winę za to przypisuje tureckiemu trenerow Fatihowi Terimowi. „Najpierw wyrzuca Bastürka z kadry, a teraz przecież byłby on bardzo pomocny!”

Mustafa nie wybiera się do miasta na oglądanie meczu na telebimie z setkami innych kibiców. „To nie jest bezpieczne”, mówi sprzedawca. Ale świętować będzie, gdy jego współrodacy wygrają. A następnego dnia otworzy swój sklep nieco później. Przedtem jednak będzie musiał jeszcze odebrać swoje pieniądze od Denny`ego z Curry 36.