Hiszpania zdemolowała „Sborną”

Półfinał. Rosjanie nie mieli nic do powiedzenia w konfrontacji z podopiecznymi Luisa Aragonesa

Drużyna najstarszego trenera EURO 2008 w półfinale pewnie pokonała Rosję 3:0. Hiszpański byk po raz drugi w tym turnieju okazał się lepszy od rosyjskiego niedźwiedzia.

Hiszpanię i Rosję, nie tylko pod względem piłkarskim, znacznie więcej dzieli niż łączy. Wystarczy wymienić położenie na przeciwległych krańcach Europy, usposobienie ludzi, tradycję i historię.

Oba kraje mają także zupełnie odmienne hymny narodowe. Melodia rosyjskiego jest znana chyba na całym świecie. Po rozpadzie ZSRR na dziewięć lat zastąpiła ją „Pieśń Patriotyczna” Michaiła Glinki, ale w 2000 roku wrócono do melodii z czasów totalitarnych, z nowymi jednak słowami. Pierwszy wers „Rosja, to nasze święte mocarstwo...” mówi jednak wiele o poglądach Rosjan.

Z kolei najbardziej charakterystycznym elementem hymnu hiszpańskiego, znanego jako Marsz Królewski, jest... brak słów. Dodatkiem do granej od końca XVIII wieku melodii może być jedynie mruczenie. Hiszpanie w żaden sposób nie mogą dojść do porozumienia w kwestii słów. Niedawno konkurs rozpisał nawet tamtejszy komitet olimpijski, wybrano jedną z wersji, ale i ona podzieliła społeczeństwo.

Zanim rozbrzmiał pierwszy gwizdek sędziego kibice mieli w kolorowych plastronach wysłuchać apeli o tolerancję względem innych religii, przekonań czy kolorów skóry odczytanych przez kapitanów obu zespołów, ale niewielu zdecydowało się założyć przez organizatorów „wdzianka”, a część trybun podczas wystąpień Ikera Casillasa i Siergieja Siemaka śpiewała czy krzyczała.

Było burzliwie

Równo z pierwszym gwizdkiem sędziego nad Wiedeń nadciągnęła zapowiadana burza. Padał ulewny deszcz, z oddali dochodziły odgłosy grzmotów, a błyski piorunów rozjaśniały murawę niewiele mniej niż stadionowe jupitery. Organizatorzy zadbali o kibiców siedzących w kilku rzędach najbliżej boiska i przygotowali dla nich foliowe peleryny. Tylko regularnie mokli ochroniarze, którzy przez całe spotkanie stoją odwróceni tyłem do placu gry i obserwują trybuny.

W czwartkowy wieczór dostrzec mogli zdecydowanie więcej kibiców rosyjskich. Spora męska część fanów ekipy trenera Guusa Hiddinka zdecydowała się oglądać mecz rozebrana do pasa.

Rosjanie nie mieli kłopotów z przekrzyczeniem nieco przygaszonych ich „przewagą liczebną” Hiszpanów. Po trybunach niosło się „Rossija, wpieriod”, „Mołodcy, mołodcy” czy „My prijechali sztoby pobiedit...”

Na pomoc piłkarzom przybyła z Moskwy także orkiestra, która często zagrzewa do boju rosyjskich sportowców, m.in. hokeistów. Trąbki, bębenki i talerze złożonej z kilkudziesięciu dziewcząt w galowych strojach i młodzieńców ubranych w trykoty „Sbornej” przyćmiły słynnego Manolo, który od 26 lat na swym bębnie wybija rytm dla hiszpańskich „socios”.

Kontuzja Villi

Na boisku w pierwszej połowie trwał natomiast strzelecki pojedynek Fernando Torresa i Romana Pawluczenki. Uderzenia Hiszpana bronił za każdym razem Igor Akinfiejew, a Rosjanin nie potrafił trafić w bramkę, choć piłki po jego strzałach mijały cel minimalnie.

W 34. minucie kontuzji doznał najlepszy do tej pory strzelec Euro- 2008 David Villa (cztery bramki) i musiał opuścić boisko.

Decydująca dla losów meczu okazała się 50. minuta gry. Akcję graczy Barcelony Andresa Iniesty i Xaviego Hernandeza ten drugi zakończył celnym strzałem i spowodował wybuch radości wśród hiszpańskich kibiców. W ramiona wpadła sobie również para książęca - Felipe i jego żona Letizia.

Od tego momentu podopieczni Luisa Aragonesa niepodzielnie panowali na boisku, a gole Daniela Guizy i Davida Silvy zwieńczyły dzieło.

Po stadionie niosło się już tylko „E viva Espana”, z przerwami na słynne „Ole, ole”, kiedy hiszpańscy piłkarze podawali sobie długo piłkę, zmuszając bezradnych Rosjan do biegania miedzy nimi.

Przełamali kompleks

Hiszpanie w niedzielnym ćwierćfinale z Włochami przełamali czarną serię 22 czerwca i kompleks serii rzutów karnych podczas wielkich imprez. W czwartek nie były im straszne nawet żółte stroje, który to kolor źle się im kojarzy od 335 lat i śmierci Moliera. Nie mogło być jednak inaczej skoro trener Luis Aragones uznał, że koszulki, w których jego podopiecznym przyszło grać z Rosją były nie żółte, a... musztardowe, co zupełnie zmieniało postać rzeczy.

Niektórzy z rosyjskich kibiców zaczęli opuszczać stadion długo przed ostatnim gwizdkiem sędziego.

Zupełnie inne plany mieli fani Ikera Casillasa i spółki rozpoczynając fiestę. Nie był w ich w stanie powstrzymać nawet ulewny deszcz, który nieustannie padał w Wiedniu.

W takim nastroju hiszpańscy kibice zostaną co najmniej do niedzieli, kiedy znowu zasiądą na Ernst-Happel-Stadion, by dopingować swoich ulubieńców w finałowym meczu z Niemcami.

Rosja - Hiszpania - 0 : 3 (0 : 0)

Bramki: 0:1 Xavi Hernandez (50), 0:2 Daniel Guiza (73), 0:3 David Silva (82)

Rosja: Igor Akinfiejew - Aleksander Aniukow, Aleksiej Bieriezucki, Siergiej Ignaszewicz, Jurij Żirkow - Konstantin Zyrianow, Siergiej Siemak, Igor Siemszow (56. Dinijar Bilaletdinow), Iwan Sajenko (57. Dmitrij Syczew) - Andriej Arszawin, Roman Pawluczenko

Hiszpania: Iker Casillas - Sergio Ramos, Carlos Puyol, Carlos Marchena, Joan Capdevila - Marcos Senna, Andres Iniesta, Xavi Hernandez (69. Xabi Alonso), David Silva - David Villa (34. Cesc Fabregas), Fernando Torres (69. Daniel Guiza

Żółte kartki - Rosja: Jurij Żirkow, Dinijar Bilaletdinow.

Sędzia - Frank de Bleeckere (Belgia). Widzów 51 428