Leszek P., prezes Metronu, został zatrzymany przez CBA. Po złożeniu wyjaśnień wrócił do domu, ale to sprawy nie kończy. A miało być tak pięknie...

Ciemne chmury nad Metronem zbierały się od dawna / Fot. Adam Zakrzewski

22 grudnia 2000 roku. W Urzędzie Wojewódzkim w Bydgoszczy uroczyście podpisany zostaje akt notarialny: Państwo przekazuje Fabrykę Wodomierzy i Zegarów Metron w użytkowanie spółce pracowniczej. Firma przybiera nową nazwę: Fabryka Zintegrowanych Systemów Opomiarowania i Rozliczeń. Wartość powierzanego majątku (działka, budynki, maszyny) to ok. 20 mln zł. Szacowana wartość rynkowa firmy - 100 mln zł. Okres leasingu: 10 lat.

Zaczarował polityków, księży

Potem odbył się bankiet, na którym udziałowcy Metronu gratulowali sobie sukcesu. Oczarowani przez prezesa Leszka P. zainwestowali pieniądze, wierząc w sukces. Spore środki ulokowali na przykład Michał Wojtczak, dziś senator, wtedy szef „Solidarności” w regionie, oraz ks. Stanisław Kardasz, jedna z legend toruńskiego podziemia.

Szybko mogli pluć sobie w brodę. W 2003 roku prawdę publicznie ogłosiła Aniela Hebel-Szmak, eksprezes spółki Metron-Clocks. Ujawniła skalę zadłużenia: prawie 40 mln zł.

- Pogrążył nas wzrost opłat legalizacyjnych - mówił wówczas Leszek P. - W ciągu dwóch i pół roku zapłaciliśmy do budżetu około dwunastu milionów złotych.

Opłaty legalizacyjne nie były jedynym elementem sporu fabryki wodomierzy ze skarbem państwa. Drugim stał się majątek. Spółka przestała za niego płacić, więc Ministerstwo Skarbu Państwa wniosło przeciwko niej pozew.

Rodzinny biznes

Długi Metronu systematycznie rosły, przekraczając 70 mln zł. Według Pawła Krzymowskiego, byłego współpracownika prezesa, przyczyn porażki szukać trzeba w naturze Leszka P. Przez Metron przewinęło się przynajmniej sześcioro członków jego rodziny. Żona Ewa kierowała działem handlowym, brat Zbigniew prezesował spółkom zależnym, szwagier był rewidentem, siostra urzędowała w biurze, z kolei skoligacony Jakub był dyrektorem produkcji...

Spółek zależnych z odrębnym majątkiem miał Metron kilka: Metron-Akwa w Lublinie, Metron-System w Olsztynie, Metron-Slet w Katowicach, Metron-Service w Toruniu.

- Służyły one tylko i wyłącznie do wyprowadzania pieniędzy z zakładu - twierdził Paweł Krzymowski. - Chodziło o to, by większość zysków ze sprzedaży metronowskich wyrobów zostawała w spółce, a nie trafiała na konto zakładu. Każda taka spółka miała zarząd (systematycznie nagradzany „za sprzedaż”), biura, administrację. Metron stracił na nich około 8,5 mln zł.

Sąd: oddać majątek!

Śledztwo prokuratury i CBA to karny wątek sprawy dotyczący osoby Leszka P. Cywilne postępowanie dotyczyło majątku. Ministerstwo Skarbu Państwa reprezentowała Prokuratoria Generalna. Po długim procesie wreszcie jest wyrok.

- Metron ma zwrócić majątek skarbowi państwa. Wyrok jest już prawomocny. Toczyć się będzie jednak dalsze postępowanie dotyczące składników owego majątku - informuje Małgorzata Torczyk, rzecznik Prokuratorii Generalnej.